ارامش

بعد از سالیات متمادی کشمکش با زندگی امروز به چنان ارامش درونی رسیده ام و چنان پروروندش که مسایل و مشکلات بیرونی روی اون اثری ندارند . به این باور خودم از اعماق قلبم رسیده ام که خوشبختی و ارامش درونی هست و به افراد و یا رویدادهای بیرونی اثری ندارند .

البته مسایل بیرونی می تونن تا حدودی ذهن من رو تحت تاثیر خودشون قرار بدن اما خیلی نمیتونن دوام داشته باشند و من به ارامش پایدار خودم بر میگردم .

رسیدن به اینجا و این بینش عمیق کار اسونی نبوده با خودم جنگیدم و شرایط و مشکلاتی که افراد و سرنوشت و تصمیمات درست و اشتباهات خودم پیش روم گذاشته کمک کردن تا من به اینی تبدیل بشم که هستم .

سعی میکنم هر کاری رو که انجام میدم فکر کنم اون کار مرکز دنیاست و با تمام وجودم انجام بدم . امروز هم با همه وجودم تصمیم دارم دیگه هرگز گلایه و شکایت و انتقاد نکنم .

روزهای پاییزی ما با تمام زیبایی در حال انجام هستند . زندگی این روزها با وجود انرژی و شوری که از پسرم تو خونه مون جریان داره قشنگ تر هم شده - پشت سر هم مهمونی میریم و منم ساز مخالف نمی زنم و همراهشون می کنم و این برای همه غیر منتظره هست .

دو تا پسر ها تا دیر وقت بیدا بودند و در سکوت کارهاسون رو انجام میدادند و من خواب بودم . صبح بیدار شدم اقای همسر برای کارش به بندر عباس رفته و نمیدونم کی بر میگرده .

متاسفانه یا خوشبختانه بودنش و حضورش تو خونه خیلی تاثیر زیادی روی من نداره - معمولن مهمانی ها هم بدون حضور او میریو و شاید خیلی مواقع از رفتن ما با خبر هم نمیشه . به مرور زمان و برحسب تجربه من و بچه ها یاد گرفتیم هر چه مسایل و اطلاعات کمتری بهش انتقال بدیم هم خودمون و هم او از ارامش بیشتری بر خوردار خواهیم بود

چای درست کردم و نشستم به نوشتن . پسر اولم گویا بیدارشده برم برای خودم و خودش چای بریزم

روز و روزگارتون خوش و زندگی به کامتون . دوستون دارم و براتون یک عالمه انرژی مثبت و عشق می فرستم .